|
Burada köylülerimizin derlediği şiirleri yayınlıyoruz.
Simdiye kadar siirleri yayinlananlar ise
Hasan Günel Abit Günel Solmaz Günel Bayram Kara Yılmaz Bakar Azimet Kara
................................................................................................................
Hasan Günel'den Susuz Köyüm:
Gümüşhane ili Şiran kazası Çayırda otlanır koyun kuzusu
Serindir yaylası soğuk suları
Benim köyüm susuz yeniköyüm
Başyurdun üstünde oynuyor kızlar
Kayıp ettim yarimi gönül arzular
Hancılar hanında kervanını bekler
Benim köyüm susuz Yeniköyüm
Felek pençesini boynuma vurdu
Gerçeyi saptırıp yalana uydu
Binbir türlü bela hep beni buldu
Benim köyüm susuz Yeniköyüm
Yükkaya başında oturdum kaldım
Nazlı yare bir name yazdım
Erenler için kapını çaldım
Benim köyüm susuz Yeniköyüm
Büyük şehit üstünde ziyaret taşı
Gel otur yanıma ellere karşı
Evde yok ekmeği yiyecek aşı
Benim köyüm susuz Yeniköyüm
Aşık Hasan ,iyem çalarım sazı
Her yıl başkadır baharı yazı
Yıllardır şenlenir Yatağın düzü
Benim köyüm susuz Yeniköyüm
................................................................................................................
Abit Günel'den "Köyüm ve ben":
Çıktım demirciler kalesine yani melidara
Ve aldım karşıma. hasretim, köyümü
Heycan’dan uçacak gibi’yim.
Gazi Hakkı Dede’min, Derelerine
Hemen solunda, Kolama’nın Değirmeni
Yine solunda Zencirler, uçan su
Onun üstünde Sıkkavak Kızıltarla’lar
Sağında Göllüçayır yanında amcamın atelyesi
Dereleri, ve sazakları karış karış bilirim
Ben Dedemin hodağıy’dım bir zamanlar.
Derelerin üstünde, Sazaklar
Üstünde, Ahbunuhlar, hemen sağında koruklar
Koruklardaki ağaçları tek tek bilirdim.
Hanği köme’nin dibinde hanği ot biter onları’da
Hekes bir şeylere aşık olur
Kaptırırlar gönülleri’ni birşeylere
Bense kaptırdım, gönlümü Köyüm sana
Ne olur çok görmeyin bana.
Birazda hasretlikten olsa gerek
O topraklarda açtım gözlerimi.
Onikimde’de ayrıldım sevdiklerimden
Ekmeğini yedim ben de bu toprakların
Atalarımzın gözelerinden, suyumu içtim.
Kırlarında koşmayı,derelerinde yunmayı
Kıraçlarında,ve ormanlarında ıslıklarla
Türkü söylemeyi Öğrendim
Ben dünyayı köyümden ibaret bilirdim
Koca dünyayı ben köyüm sanırdım
Sanal gelirdi gerisi bana
Kendimi tutamazdım, kah derelerde kah Karşılarda
Oradan Çatalçama, Mezarlıkları ziyaret edip
Çıkarım Çamlığa Yeniköye bir selam verip,
İnerim kuynunbaşına hemen sağındaki,
Atalarımın yurdu. Kapılıyurda başımı eyer
O heycanla Yukarki bostanlara atlarım
Yerimde duramam, bir soluklanır geçerim
Kaçankıyında durup solda Çerüklere
Sağda parça meşeye ve Kırıntının meşesine bakıp
Dalarım çam kokulu Meşenin içine ve temiz havasını,
Tenefüs edip Çıkarım göllerin başından,kuşların cıvıltılarıyla
Uğrarım harmanlara Babaannemin kavağını ziyaret edip
Aralıktan çeşmenin yanından, usulca ulaşırım evime
Köyün altından vurup üstünden çıkardım yorulmazdım
Ben o toprakların hamurunda Atalarım gibin yetişmeye çalıştım
Abit Günel
.....................................................................................................................
Yeniköy'de Güneşin doğuşu ve batışı
Sabahın seherin’de,kuşluk, vaktin’de Yeniköyde Yukarı mahallede evin balkonunda, dalarım seyrine
Erüklüğün derelerin ve Karşıki tarlaların.arkasında’ki
Ayana’nın melidarın gıranın Zordaşı’nın ve Ağüne’nin
Sabahla birlikte Kürtçadırların’dan süzülüp gelen
Kızılca parlayan Güneşin, güzelliğini seyrederim,
Mahrur gözlerimle yeni günün doğuşuna takılırım
Kuşların cıvıltıları sarar Yeniköyün her bir yanını
Sessiz ve serin bir edayla yükselir kürtçadırlarından
Yine usulca kürtçadırlarından iner derelerede şavkılanır
Sazaklardan geçip kütüklükte göllüçayra selam verip
Yakıcı ve kavrucu sıcaklığı kızıltarlalarda doruğuna ulaşır
Akşam olunca da Kuzulun arkasından Taşlıyoldan
O muhteşem, kızıllıklar arasında,sesiz ve usulca
Yine o güzel Güneşin batışına kaptırırım kendimi
Severim yeniköyde güneşin doğuşunuda batışınıda
Sonra girerim evime dalarım o sonsuz güzelliklere
Güzel evet herşeyi, hayali bile çok güzel ve özel bize
İşte muhteşem Güneşin doğduğu köy, bizim köyümüz
Ve o muhteşem Güneşin battığı köyde bizim köyümüz
Dağların eteyinde yeşilimsi ormanlar içindeki köy bizim
Şehoğlu Abidin’im elbette bilirim.Pirimin yurdunu
Onların yurdu benimde kutsal ata yurdumdur tabiki
Yadiğardır atam İbrahim Şıhtan dedeme,babama ve bana
Güneşinde dogudan güzel doğup batıdan güzel battığı o köy
Bende o köyün, bir neferi, ve de o toprakların sevdalısı
Abit GÜNEL
.............................................................................................................
Solmaz Günel den
Kuzuluğu gördüm, bir hozan olmuş
Dalda bülbül ötmez, gülleri solmuş
Benim bu köyüme ne haller olmuş Boynumu büküp büküp ağladım
Gözlerimden yaşlar döküp ağladım Hıdırın etrafı çimenlidir
Eski suyu vermez yeminlidir Kurunu eskimiş taşları çürümüş
Boynumu büküp, büküp ağladım
Gözlerimden yaşlar döküp ağladım
Dalda bülbül ötmez gülleri solmuş
Benim bu köyüme ne haller olmuş
Gardaş kalk gidelim sılaya doğru.
Ahbunluk kavaklı sazaklar da var
Hepsi birer birer kıraç olmuşlar
Çatalçama teker teker dolmuşlar
Solmaz kalk gidelim sılaya doğru.
NOT. Solmaz Abiden bu şiirin devamını istiyoruz WWW.yenıkoy.bız Duyarligina tesekkür Solmaz abi (Abit) ....................................................................................................... Bayram KARA'DAN Tefik Gardaşıma
Nasıl yazmış, yazan alın, yazını
Düşürdü gurbette, gezdirdi seni
Gurbet açtı, içindeki, sızını
Şu tatlı canından, bezdirdi seni
Karışılmaz, şu feleyin işine
Dolu yağdı, yakalandın kışına
Kendini bilmeden, vurdun başına
Her zaman, her yerde, ezdirdi seni
Ta ezelden, beri candık seninle
Hele o hayalin varya, şu gözlerimde
Acın dağ gibi, şu yüreyimde
Sensizlik ne demek, birde bana sor
................................................................................................................
Duman bağlamış, dağların başını
Sen olda gel, bu dertleri, taşı
Gitti, canımın can, yoldaşı
Yine kan ağlıyor, gözlerimin yaşı
Kara bulut, sarmış gögün, yüzünü Felek soldurdu, güzel gülümü Çok erken tattın soğuk ölümü Gardaşım gardaşım TEFİK gardaşım Bayram KARA
................................................................................................................ Yolları tertemiz sanki kasaba Kırıntı'yla herkes olmuş akraba İnsanı severler, derler merhaba Dost insanların yurdu Yeniköy.
Kuzuluğun eteğine dizmiş konağı
Çatısına kurmuş uydu çanağı
Pehlül Dede'nin yurdu ocağı
Böyle bir ermişin, var Yeniköy'üm.
Bağlarında türlü meyve yetişir
Dağlarında bülbül, keklik ötüşür
Pehlül Dede hızır gibi yetişir
Bilge insanların, var Yeniköy'üm.
Kazası Şiran, il Gümüşhane
İçinde vardır züzelli hane
Bağlarında kokar mis gibi nane
Cennetten bir köşe gibi Yeniköy.
Göleti var sanki bir deniz
Çeşmesinden soğuk solar içeriz
Yaz gelende yaylalara göçeriz
Nesillerin köyü, ol Yeniköy'üm.
Köyden giden herkes, olmuş gurbetçi
Kimisi mühendis, kimi marketci
Kimi eğitimci, kimi gazeteci
Okumuş insanların, var yeniköyüm.
Güz gelende herkes göçer gurbete
Alışıklar ayrılığa hasrete
Birde selam gönderirler herkese
Gönül dostu insanların, var Yeniköy'üm.
Bakari'yem bunu yazar bitirir
Herkese selamı dile getirir
Pehlül Dede'ye niyaz yetirir
Ermişlerin köyü ol Yeniköy.
Yılmaz BAKAR
Linkenheim-Karlsruhe
................................................................................................................
KÖYÜM YENİKÖYÜM
Gümüşahane dir ili Şiran kazası
Burğababa eteklerinde
Kurulu orada uzaklarda bir köy
O benim köyüm adı Yeniköy
Etrafı ormanlık boz kırları
Vardır birden çoktur adı
Orda kurulu uzakta bir köy
O benim köyüm adı Yeniköy
Sıkkavak meşe karşıda ağagüne
Çamlık Kapılıyurt Yanıkyayla
Kurulu orada uzaklarda bir köy
O benim köyüm adı Yeniköy
Göllüçayır kuzuluk Akbunluk
Olukların başı Kavaklı Atolukları
Orada kurulu uzakta bir köy
O benim köyümün adı Yeniköy
Unutma erkliği sazakları dereleri
Çatalçam çittoyn çayırları gözeleri
Kurulu orada uzaklarda bir köy
O benim köyümün adı Yeniköy
Karahasan deresi Zencirleri Uçansuyu
Kaçağı sıcakparı Hıdırın soğuktur suyu
Orada kurulu uzakta bir köy
O benim köyüm adı yeniköy
Yaylası var soğuktur başyurt
Kızkalesi Küçükşehit Büyükşehit
Kurulu orada uzaklarda bir köy
O benim köyüm adı Yeniköy
Mehmet Ali kalesi yüktaşı tuztaşları
Esma ana ğözesi köye akar suları
Orada kurulu uzaklarda bir köy
O benim köyüm adı Yeniköy
Soguktur kışı yazı oldukça serin Sal taşı Çatalçamdır gideceyin yerin Kurulu orada uzaklarda bir köy O benim köyüm adı Yeniköy Azimet KARA'dan 30.09.2005
................................................................................................................
HUZUR KAPISI
Benim özüm aşıkara
Dönemem yolumun eriyim
Hakkın aciz neferiyim
Özüm belli kendim Alevi’yim
Geldim kırklar kapısı
El pençe divana durdum
Niyaz ettim eşiyine
Dize geldim pirimin karşısına
Ey erenler evliyalar
Ezelden ezeli yolum belli
Pirimiz Hacı Bektaşı Veli
Dönen belli dönmeyen belli
Önce içini arındırsana
Biz Cem olduk saf tuttuk
Dara geldik hü çektik
İmam Hüseyini şehit verdik
Allahın her an vardır nuru
Dört kapıdan girmeden
Temiz tut kalbini önce arın
Allah Muhammet Alidir yolun
Yoktur benim arım balım
Gelip geçicidir düna malım
Elbette düşecek toprağa bedenim
Götüreceğim ruhum tek canım
Hak yardım etsin darda kalanlara
Düştüm ateşine yanmışım nara
Hak kulu duvam O iki imamlara
Dört kapı kırkmakam bildim alın huzura
Azimet KARA'dan 01.05.2005 ................................................................................................................
HAYAL OLDU
Hani senin Baharın başka
Yazın kışın daha başka
Yaylaların soğuk suları
Nerede karlı dağların
Koyun kuzu meleşmeleri
Kayalarında keklik ötüşleri
Al mora karışmış çiçekleri
Sevenlerin kaş göz edişleri
Gece karanlığında uçuşan
Uğur sayılan böcekleri
Sevenin göz kamaştıran
Kara gözlü uzun kiprikleri
Yarpuz kokan kekik kokan
Derelerin yamaç ve bayırların
Çobanın kaval sesleri
Kara koyunun suya gelmeleri
Hani gülüp eylendiğimiz
Hani şarkılar türküler
Söylediğimiz günlerimiz
Hepsi ruya gibi hayal oldular
Azimet KARA'dan 10.12.2005
................................................................................................................
EKİLMEYEN EKİN’LER
Ekilmeyen tarla biçilir’mi
Harman yerinde döven sürmeden
Samanı buğdaydan ayırmadan
Terini toprağa akıtmadan insan geçinirmi
Örs üstünde çekiçle tırpan döven eller nerede
Nerede ekin tarlalarına yuva yapmış kuşlar
Sap yüklü bağıran arabalar nerede
Nerede tarla orak tutan eller nerede
Hatırlayanlar var mı hona gidenleri
Hona giderim hon diyenleri
Gören varmı bağ bağlayan delikanlıları
Duyan varmı türkü söyleyen genç kızları
Hey benim doğduğum köyüm
Senden hiçbirşey isteyemem
Sana istesemde gelemem
Beni affet beni bağışla diyemem
Ey köyüm senden niceleri geldi geçti
Doyurmasanda aç bırakmadın
Mis kokulu fırından taze çıkmış
Yemesine doyum olmayan ekmekler nerede
Azimet KARA'dan 10.04.2005
................................................................................................................
HAKKIN YOLUNA
Ben bir karibim yol eyledi
Konmadı bülbül gül dalına
Ahu zarı figan zar eyledi
Bahsız bir karibi kül eyledi
Dağlar yol verin ben yolcuyum
Duracak değilim neden hancıyım
Buldum ben hakkikat yolunu
Divaneyim hakkın kuluyum
Sırtımda heybe içinde kuru ekmek
Ne demekmiş insanları sevmemek
Öğrenelim insanlığı sevmeği hürmet
Hepimiz içtik aynı imanı şerbet
Dünyanın nimeti çoktur
Özümü bilirim yolum haktır
Bu dünyanın dikensiz yolu çoktur
Bedenim düşer toprağa olur mezarım
Kapıldım gidiyorum divana
Bağlıyım dinime imanıma
Muhammet nuruna Ali yoluna
Azimkarım merhamet et kuluna
Azimet KARA'dan 20.12.2005
|
.jpg){kind=small}